Szkolenia i testy phishingowe Rzeszów

Kto w zakładzie jest naprawdę najbardziej narażony?

Nie prezes i nie księgowość, choć to one tracą pieniądze. Najbardziej narażona jest osoba przyjmująca zapytania ofertowe, ponieważ jej praca polega na otwieraniu plików przysyłanych przez ludzi, których nie zna.

Zapytanie od nowego klienta z rysunkiem w załączniku jest w tej branży codziennością i nikt nie może go zignorować, bo to potencjalne zlecenie. Napastnik nie musi więc niczego udawać poza tym, czym jest zwykły dzień pracy tego działu. Dlatego pierwszy scenariusz, który przygotowujemy dla zakładu, to zapytanie ofertowe z załącznikiem, a nie wiadomość o przesyłce kurierskiej, która trafia do wszystkich firm w Polsce.

Druga w kolejności jest księgowość, ale z innego powodu. Do niej przychodzi wiadomość bez żadnego załącznika, informująca o nowym numerze konta, i to jest scenariusz najdroższy, choć technicznie najprostszy.

Kto dostaje jaki scenariusz?

Rola	Scenariusz	Czego uczy
Ofertowanie i handel	zapytanie od nowego klienta z rysunkiem w załączniku	sprawdzania nadawcy przy pliku, którego i tak trzeba otworzyć
Księgowość	informacja o zmianie rachunku od stałego dostawcy	zasady potwierdzania telefonem pod znany numer
Biuro techniczne	prośba odbiorcy o pilne przesłanie dokumentacji	sprawdzania, kto naprawdę ma prawo dostać rysunek
Kadry	zgłoszenie zmiany numeru konta do wypłaty	procedury zmiany danych pracownika
Utrzymanie ruchu	wiadomość od rzekomego serwisu maszyny z odnośnikiem	rozpoznawania podszycia pod dostawcę urządzenia
Zarząd	pilna prośba o przelew poza kolejnością	odporności na presję czasu i autorytetu
Produkcja	rozmowa telefoniczna i znaleziony nośnik	zgłaszania obcych osób i niewpinania cudzych pamięci

Ostatni wiersz jest jedynym, w którym nie ma poczty, i dotyczy zwykle największej grupy pracowników. Programy pomijające te osoby chronią biuro i zostawiają otwartą drogę przez halę.

Jak szkolić ludzi, którzy nie mają służbowej skrzynki?

Krótko, na miejscu i o rzeczach, które faktycznie ich spotykają. Spotkanie trwa kilkanaście minut, mieści się w przerwie na zmianie i nie ma w nim ani jednego slajdu o rodzajach złośliwego oprogramowania.

Są w nim natomiast cztery sytuacje. Znaleziony na parkingu albo w szatni nośnik, który ktoś wpina z ciekawości do stanowiska raportującego. Telefon od osoby podającej się za serwisanta maszyny, proszącej o odczytanie kodu z ekranu albo o wpuszczenie zdalnego połączenia. Obca osoba w hali w kamizelce, której nikt nie zatrzymuje, bo wygląda jak podwykonawca. Prośba kolegi o zalogowanie się na jego karcie, bo swoją zostawił w kurtce.

Każda z nich kończy się jednym prostym zaleceniem: zgłoś, nie rozstrzygaj sam. Zgłoszenie ma trafiać do mistrza albo brygadzisty, a nie do informatyka, bo tak wygląda naturalna droga w zakładzie i tylko taka będzie używana.

Co pokazuje pierwsza kampania?

Zwykle wynik gorszy od oczekiwań kierownictwa i lepszy od najczarniejszych scenariuszy. W firmie, która nigdy tego nie robiła, klika zwykle od kilkunastu do trzydziestu procent osób, a dane logowania podaje mniejsza część z nich.

Ważniejsza od odsetka jest jednak druga liczba, o której na starcie nikt nie myśli: ile osób zgłosiło wiadomość. W pierwszej rundzie bywa to zero, i to jest prawdziwy wynik do poprawy. Firma, w której nikt nie zgłasza, dowiaduje się o prawdziwym ataku dopiero po przelewie.

Po roku regularnych rund odsetek klikających spada zwykle kilkukrotnie, ale najbardziej zmienia się właśnie zgłaszanie. Ludzie przestają się wstydzić i zaczynają pisać także wtedy, gdy nie są pewni. To jest stan docelowy, bo skuteczność ochrony zależy od czasu, w jakim dowiadujecie się o próbie, a nie od tego, czy ktoś raz się pomylił.

Które liczby pokazujemy zarządowi, a które odbiorcy?

Zarząd dostaje odsetek klikających, odsetek podających dane, odsetek zgłaszających i tendencję w czasie, zawsze bez nazwisk. Do tego jedno zdanie o tym, który dział wymaga uwagi, oraz propozycja tematu na kolejny kwartał.

Odbiorcy przygotowujemy coś innego: zestawienie potwierdzające, że program istnieje i jest prowadzony regularnie. Daty kampanii, tematy szkoleń, odsetek uczestnictwa i listy obecności ze spotkań na hali. Ankieta oceny dostawcy pyta właśnie o to, a nie o wyniki, i słusznie, bo firma pokazująca kontrahentowi własne słabe punkty prosi się o kłopot.

Wyników nie przekazujemy przełożonym w rozbiciu na osoby i mówimy o tym pracownikom na pierwszym spotkaniu. To nie jest uprzejmość, tylko warunek działania programu.

Czego ten program nie naprawi?

Nie zastąpi warstwy technicznej. Ludzie są ostatnią linią, a nie pierwszą, i wiadomość, która nigdy nie dotrze do skrzynki, jest lepsza od tej, którą pracownik prawidłowo rozpozna. Filtr, oznaczanie poczty z zewnątrz i rekordy domeny prowadzi ochrona poczty i filtrowanie treści Rzeszów.

Nie naprawi też procesu, w którym jedna osoba może samodzielnie zmienić numer konta kontrahenta i wykonać przelew. Żadne szkolenie nie zastąpi drugiej pary oczu przy płatności, a wprowadzenie tej zasady kosztuje jedno zdanie w procedurze.

Nie chroni wreszcie przed przejęciem konta, gdy hasło wycieknie gdzie indziej. Tę drogę zamyka logowanie wieloskładnikowe i kontrola dostępu Rzeszów, a całość w jednej umowie prowadzi bezpieczeństwo IT dla firm Rzeszów. Pierwszą kampanię umówimy przez kontakt.

Treść sprawdzona i zaktualizowana: 14 sierpnia 2026