Proxmox czy VMware Warszawa

Kto naprawdę podejmuje tę decyzję w grupie spółek?

Na papierze centrala. W praktyce rozstrzyga ją zwykle ten, kto pierwszy dostarczy liczby, a najczęściej jest to sprzedawca licencji jednej ze stron. Stąd bierze się większość decyzji, które po dwóch latach trzeba tłumaczyć: nikt nie policzył drugiego wariantu, bo nie było komu tego zrobić w terminie odnowienia.

W warszawskich centralach dochodzi jeszcze jeden czynnik. Standard ustalany dla grupy ma objąć spółki bardzo różnej wielkości: taką z klastrem i pełnym działem technicznym oraz taką, w której całym IT zajmuje się jedna osoba obok innych obowiązków. Platforma dobrana pod pierwszą bywa dla drugiej ryzykiem, a nie oszczędnością.

Dlatego rozmowę zaczynamy od pytania, kto będzie w tej platformie pracował w każdej ze spółek, a nie od tego, która z nich ma dłuższą listę funkcji.

Co porównujemy, gdy standard ma objąć różne wielkości firm?

Poniżej wymagania, które w takich decyzjach padają najczęściej, i to, jak wygląda odpowiedź po każdej ze stron.

Wymaganie zapisane w standardzie	VMware vSphere	Proxmox VE
Dołączenie kolejnej spółki do standardu	opłata rośnie wraz z liczbą rdzeni jej hostów	koszt sprzętu, opcjonalnie wsparcie
Hosty stojące na wypadek awarii	licencjonowane jak produkcyjne	bez opłaty za oprogramowanie
Wsparcie producenta na piśmie	kontrakt z poziomami usługi	subskrypcja wsparcia albo umowa z partnerem
Kopie i odtworzenie	Veeam i narzędzia partnerów	Veeam albo Proxmox Backup Server
Potwierdzenie zgodności sprzętu	szeroka lista producenta	wymaga sprawdzenia przed zakupem
Obsługa w spółce bez działu IT	panel prowadzi za rękę	oczekuje swobody w Linuksie
Wyjście ze standardu	przeniesienie maszyn plus praca	przeniesienie maszyn plus praca

Ostatni wiersz wygląda identycznie po obu stronach i to jest w nim najciekawsze. Koszt zmiany zdania nie zależy od tego, którą platformę wybierzecie dziś, więc nie jest argumentem za żadną z nich. Argumentem jest wszystko powyżej.

Czego nie widać, dopóki nie policzycie hostów, które nic nie robią?

Zestawienia przygotowywane w pośpiechu obejmują produkcję. Środowisko zapasowe, przedprodukcja i host trzymany na wypadek awarii wypadają z arkusza, bo przez większość roku niczego nie liczą, więc łatwo je pominąć. W modelu opartym na subskrypcji liczonej za rdzenie każdy z nich kosztuje tyle samo co maszyna obsługująca klientów.

W grupie spółek ta pozycja mnoży się przez liczbę podmiotów. Cztery spółki trzymające po jednym komplecie zapasowym mają w rachunku cztery komplety licencji za sprzęt, który uruchamia się w dniu awarii i podczas testu odtworzenia. Liczymy to jako osobny wiersz i pokazujemy obok produkcji, bo w kilku analizach, które robiliśmy, właśnie ten wiersz odwracał wynik.

Drugą pozycją znikającą z arkuszy są procedury. Instrukcje odtwarzania, progi nadzoru i zadania kopii są napisane pod platformę, którą macie, a zmiana oznacza przepisanie ich w każdej spółce osobno.

Jak brzmi rekomendacja, którą da się położyć na stole zarządu?

Ma trzy części i mieści się na dwóch stronach. Pierwsza to założenia wypisane u góry: liczba hostów i rdzeni w każdej spółce, plan na kolejne trzy lata, wymagania producentów kluczowych aplikacji oraz to, kto obsługuje środowisko w każdym podmiocie. Bez tej listy każda liczba niżej jest nieweryfikowalna.

Druga to zestawienie kosztów obu wariantów rok po roku, z osobnym wierszem na migrację, żeby koszt jednorazowy nie mieszał się ze stałym. Trzecia to jedno zdanie rekomendacji z warunkiem, przy którym przestaje obowiązywać, na przykład zmianą wymagań producenta systemu, na którym stoi sprzedaż.

Dokument jest Wasz i może pojechać do dowolnego dostawcy. Piszemy go tak, żeby dało się go sprawdzić, a nie żeby brzmiał przekonująco.

Kiedy mówimy, żeby nie zmieniać niczego?

Gdy różnica przez trzy lata jest mniejsza od kosztu zmiany, łącznie z pracą w spółkach, które przy okazji trzeba przeszkolić. Gdy producent aplikacji utrzymującej sprzedaż odpowiada na piśmie, że wspiera jedną platformę i nie zamierza tego zmieniać. Gdy w grupie trwa akurat inne duże przedsięwzięcie, choćby wdrożenie systemu albo scalanie spółek po przejęciu, bo dwie takie rzeczy naraz kończą się szukaniem winnego zamiast przyczyny.

Mówimy to również wtedy, gdy jedynym argumentem za zmianą jest niechęć do dotychczasowego dostawcy. Kosztuje nas to projekt migracyjny, a Was oszczędza rozmowy, którą trzeba by odbyć rok później.

Przebieg samej zmiany opisuje migracja z VMware na Proxmox, budowę środowiska od podstaw wirtualizacja serwerów, a bieżącą opiekę nad maszynami administracja serwerami. Stawkę za maszynę sprawdzicie w kalkulatorze.

Treść sprawdzona i zaktualizowana: 2 sierpnia 2026