Audyt licencji oprogramowania Rzeszów

Czym ten wykaz różni się od listy z faktur?

Tym, że pokazuje trzy obrazy naraz i pyta o różnice między nimi. Pierwszy obraz to stan zainstalowany, zdjęty ze stanowisk i serwerów. Drugi to stan kupiony, odtworzony z dokumentów, kont w portalach producentów i umów. Trzeci to stan używany, czyli odpowiedź na pytanie, ile miejsc jest naprawdę zajętych w tym samym czasie. Lista z faktur zna wyłącznie drugi z nich.

Różnice idą w obie strony i obie kosztują. W jedną stronę jest to praca bez pokrycia, czyli program działający na stanowisku, do którego nie ma uprawnienia. W drugą jest to pozycja opłacana co roku, z której nikt nie korzystał od ostatniej zmiany technologa. Zestawienie kończy się kolumną z rocznym kosztem przy każdej pozycji, więc rozmowa o rezygnacji odbywa się na kwotach, a nie na wrażeniach.

Ile miejsc naprawdę pracuje jednocześnie?

To najciekawsza liczba w całym przeglądzie i najrzadziej sprawdzana. Zakład z ośmioma konstruktorami kupuje osiem licencji na oprogramowanie do przygotowania obróbki, bo tak wygląda to na etacie. Historia z serwera licencji pokazuje potem, że w szczycie dnia zajęte były cztery miejsca, a średnia kwartalna wynosiła dwa i pół, bo część zespołu spędza dzień przy maszynach, przy pomiarach albo na spotkaniach z odbiorcą.

Nie znaczy to, że od razu trzeba zejść do czterech. Znaczy, że decyzja o odnowieniu jest podejmowana z liczbą w ręku, a nie z założeniem, że każdy potrzebuje własnego miejsca. Bardzo często najlepszym wnioskiem jest zamiana części stanowisk pełnych na wersje przeglądowe, bo połowa osób otwierających model nigdy go nie edytuje.

Rodzaj licencji	Jak liczy producent	Gdzie rozjeżdża się z praktyką
Stanowiskowa wieczysta	jedna instalacja na jednym urządzeniu	komputer wymieniony, licencja niezdjęta ze starego
Pływająca z serwera	równocześnie zajęte miejsca	kupione pod liczbę osób, nie pod szczyt użycia
Subskrypcja imienna	przypisana do konta użytkownika	konto po osobie, która odeszła, dalej opłacane
Klucz sprzętowy	fizyczne urządzenie w porcie	klucz w szufladzie, nikt nie wie, do czego pasuje
Licencja przy maszynie	związana z konkretnym urządzeniem	pulpit wymieniony bez zgody na przeniesienie
Dostępowa do serwera	na użytkownika albo na urządzenie	policzona na etaty, a konta mają też serwisanci
Wersja przeglądowa	odczyt bez edycji, zwykle tańsza	nikt jej nie rozważył, wszyscy mają pełną

Co zostaje po ludziach i po zamkniętych programach?

Trzy rzeczy, które w zakładzie obróbczym wracają regularnie. Pierwsza to klucze sprzętowe. Program dostarczony razem z maszyną albo z systemem pomiarowym bywa zabezpieczony kluczem w porcie, a klucze mają zwyczaj wędrować do szuflady przy wymianie komputera. Po kilku latach leży ich kilka, żaden nie jest opisany i nikt nie ryzykuje ich wyrzucenia. W ewidencji zapisujemy numer, stanowisko i osobę odpowiedzialną, więc następnym razem pytanie ma odpowiedź.

Druga to subskrypcje kupione pod jeden program uruchamiany dla konkretnego odbiorcy. Program się kończy, wykonawca zdaje dokumentację, a płatność biegnie dalej, bo odnawia się automatycznie i nikt nie wiąże tej pozycji z zamkniętym kontraktem. Dlatego w kalendarzu odnowień przy każdej pozycji dopisujemy, czemu ona służy, a nie tylko kiedy wypada termin.

Trzecia to konta po ludziach. Licencja imienna nie znika wraz z wypowiedzeniem, tylko wraz ze zgłoszeniem do producenta albo do resellera, a to zgłoszenie zwykle nie ma właściciela w firmie. Porównanie listy kont z listą zatrudnienia zajmuje pół godziny i zamyka pozycję, która potrafi biec latami.

Dlaczego odbiorca potrafi wymusić konkretną wersję?

Bo wymiana dokumentacji technicznej w łańcuchu dostaw działa na format, a format zmienia się między wersjami. Odbiorca, który przysyła model w swojej wersji oprogramowania, oczekuje odesłania dokumentacji wykonawczej w postaci, którą otworzy bez konwersji, bo każda konwersja to ryzyko utraty informacji o tolerancjach albo o cechach specjalnych. Skutek jest taki, że część Waszych stanowisk nie ma swobody w wyborze wersji, a aktualizacja bywa wymuszona z zewnątrz i w terminie nie do negocjacji.

W przeglądzie oznaczamy takie stanowiska osobno, bo to zmienia sposób planowania budżetu. Licencja związana z wymaganiem odbiorcy jest kosztem kontraktu, nie kosztem działu informatyki, i powinna wchodzić do kalkulacji przy podpisywaniu umowy, a nie wypływać rok później. Środowisko, na którym te programy stoją, ocenia audyt IT, a późniejszą opiekę nad nim policzycie w kalkulatorze.

Czym ten przegląd nie jest?

Nie jest audytem producenta i nie ma z nim nic wspólnego poza nazwą. Nie przekazujemy nikomu wyników, a wykaz zostaje wyłącznie u Was. Nie oceniamy też warunków licencyjnych od strony prawnej, bo interpretacja umowy z producentem należy do prawnika, a my opisujemy stan faktyczny i typ licencji.

Nie wchodzimy w rozliczenia z resellerem, nie prowadzimy negocjacji cenowych i nie sprzedajemy licencji. Programy i sprzęt kupujecie tam, gdzie chcecie, a zestawienie zgodności jest po to, żeby ta rozmowa zaczynała się od liczb. Termin przeglądu ustalamy przez kontakt.

Treść sprawdzona i zaktualizowana: 14 sierpnia 2026