Grafana, dashboard dla firmy Kielce

Gdzie ten pulpit będzie otwierany?

To pierwsze pytanie, jakie zadajemy, i w firmie prowadzącej inwestycje ma inną odpowiedź niż w firmie zamkniętej pod jednym adresem. Ekran, na który patrzy się najczęściej, nie wisi w serwerowni, tylko jest odświeżany kciukiem w kontenerze, zaraz po tym, jak komuś nie otworzył się rysunek.

Gdzie	Na czym	Ile pozycji	Jaka decyzja zapada
Kontener na placu	telefon, łącze radiowe	pięć	pracować dalej czy dzwonić do biura
Biuro w Kielcach	monitor, pełne łącze	osiem	co dziś wymaga ruchu
Warsztat i magazyn	tablet przy terminalu	trzy	czy problem jest u nas, czy w centrali
Stanowisko techniczne	monitor, widok jednej maszyny	bez limitu	gdzie leży przyczyna
Gabinet zarządu	ekran na spotkaniu	jeden ekran okresowy	co zaplanować i kupić

Pierwszy wiersz jest tym, o którym najczęściej się zapomina, a ma największy wpływ na to, czy ktokolwiek z tego korzysta. Kierownik budowy nie będzie przeglądał listy hostów, żeby ustalić, dlaczego nie działa mu drukarka. Albo zobaczy odpowiedź w trzy sekundy, albo zadzwoni, i wtedy pulpit nie oszczędził nikomu ani minuty.

Co mieści się na ekranie otwieranym przez łącze radiowe?

Mniej, niż podpowiada wyobraźnia, i to ograniczenie jest zaletą. Widok dla kierownika sprowadzamy do pięciu pozycji: stan łącza w jego kontenerze, stan tunelu do centrali, dostępność serwera z rysunkami, stan drukarki oraz jedna linia z informacją, czy coś jest już zgłoszone i zajęte.

Ostatnia pozycja robi więcej dla spokoju firmy niż wszystkie wykresy razem. Człowiek, który widzi, że sprawa jest przyjęta, przestaje szukać winnego i wraca do roboty, a biuro nie odbiera pięciu telefonów o tej samej awarii z pięciu różnych placów.

Techniczna strona jest równie prosta. Zapytania muszą być krótkie, okno czasowe domyślnie wąskie, a odświeżanie rzadsze niż w biurze, bo pulpit odpytujący bazę co dziesięć sekund na łączu z zasięgiem na granicy nie otworzy się wcale. Lepiej mieć dane sprzed minuty, które widać, niż dane bieżące, które się nie ładują.

Jaką decyzję podejmuje kierownik, a jaką technik?

Zupełnie inną i dlatego nie próbujemy obsłużyć ich jednym ekranem. Kierownik rozstrzyga, czy da się dziś pracować i kogo o tym uprzedzić. Nie potrzebuje wiedzieć, że wysycenie łącza wynosi osiemdziesiąt procent, potrzebuje wiedzieć, że rysunki się otworzą.

Technik pyta o przyczynę, więc jego widok zaczyna się tam, gdzie kończy się tamten. Pozycja zapalona na przeglądzie prowadzi do widoku jednej maszyny albo jednej lokalizacji, ze wszystkimi odczytami i historią. Droga od pytania do odpowiedzi ma dwa kliknięcia, bo trzecie i tak nikt nie wykona w trakcie awarii.

Trzeci odbiorca, o którym łatwo zapomnieć, to osoba prowadząca w firmie sprawy informatyczne przy okazji innych obowiązków. Dla niej budujemy widok tygodniowy, pokazujący rzeczy do zaplanowania, a nie stan bieżący, bo ona i tak nie siedzi przy tym ekranie na co dzień.

Jak pokazać zarządowi kilka placów naraz?

Zestawieniem, w którym każda inwestycja ma własny wiersz i tę samą miarę. Dostępność łącza, liczba przerw, najdłuższa przerwa i to, ile z nich wynikało z rzeczy leżących po naszej stronie, a ile z zasięgu albo zasilania na miejscu. Kolejność wierszy bierzemy z harmonogramu, żeby ktoś czytający tę tabelę mógł ją porównać ze swoim planem, a nie z listą adresów IP.

Na tym samym ekranie stawiamy dane, których monitoring sam z siebie nie zna, o ile da się po nie sięgnąć. Zestawienie przestojów obok terminów odbiorów albo obok liczby dokumentów wystawionych w danym tygodniu tłumaczy potrzebę zakupu sprzętu lepiej niż każdy opis techniczny. Wykres, na którym przerwa w łączu pokrywa się z dniem, w którym nie powstał żaden protokół, kończy dyskusję o tym, czy warto dołożyć drugą kartę operatora.

Co dzieje się z widokiem po odbiorze inwestycji?

Wiersz placu znika z przeglądu bieżącego, ale nie znika z danych. Zamykając lokalizację, zapisujemy zestawienie za cały okres jej pracy, bo to jedyny moment, w którym łatwo je złożyć, a potrzebne bywa dużo później, przy rozliczeniu kontraktu albo przy pytaniu o ciągłość działania w kolejnym postępowaniu.

Przy okazji zostaje coś, co przydaje się przy następnej budowie w tej samej okolicy. Historia jakości łącza z konkretnego miejsca jest argumentem przy wyborze operatora do nowego kontenera i skraca dyskusję, która bez danych sprowadza się do wrażeń sprzed roku.

Czy budowa pulpitów wymaga Waszej obecności w Kielcach?

Nie, i jest to jedna z niewielu prac, przy których odległość nie ma żadnego znaczenia. Dane leżą w Zabbiksie, Grafana czyta je bezpośrednio, a widoki powstają w przeglądarce, więc cała robota idzie zdalnie od pierwszej do ostatniej minuty. Przekazanie prowadzimy jako sesję z udostępnionym ekranem, podczas której razem przechodzimy przez każdy widok i poprawiamy to, co komukolwiek nie pasuje.

Jedyna rzecz, o którą prosimy przed startem, dzieje się po Waszej stronie. Potrzebujemy pół godziny rozmowy z kierownikiem, który będzie z tego korzystał na placu, bo to on wie, czego szuka w momencie, gdy coś przestaje działać. Pulpit zbudowany bez tej rozmowy zawsze wygląda dobrze i zawsze pokazuje nie to, co trzeba.

Źródło danych dla tych pulpitów opisuje wdrożenie Zabbiksa, stały nadzór z raportem to monitoring infrastruktury IT, a łącza, których stan widać na pierwszym widoku, monitoring sieci.

Treść sprawdzona i zaktualizowana: 14 sierpnia 2026