Migracja z VMware na Proxmox Opole

Kiedy opolska firma ma okno na przenoszenie maszyn

Odpowiedź brzmi rzadziej, niż wynikałoby z kalendarza. Magazyn przy autostradzie pracuje także nocą, biuro zaczyna wcześnie, a pomiędzy tym stoi kilka stałych terminów wysyłek do kontrahenta, których nie da się przesunąć jednym mailem. Klasyczne okno serwisowe od piątku wieczorem do niedzieli w takiej firmie istnieje tylko na papierze.

Realne okna znajdujemy w dwóch miejscach. Pierwsze to dni wolne po stronie odbiorcy, których kalendarz bywa inny niż polski. Dzień roboczy u Was, w którym partner nie pracuje, oznacza brak transferu i kilkanaście godzin, w których niczego nie trzeba zdążyć. Drugie to przerwy w Waszym własnym cyklu, na przykład przedział między zamknięciem miesiąca a pierwszą wysyłką nowego.

Dlatego harmonogram migracji powstaje u nas razem z osobą odpowiadającą za kontakt z kontrahentem, a nie wyłącznie z informatykiem. To ona wie, który termin da się przesunąć o dobę, a który jest zapisany w umowie.

Co robimy przed pierwszym oknem

Prawie cała praca dzieje się wcześniej i dlatego okna są krótkie.

Etap	Co powstaje	Ile trwa
Pomiar środowiska	spis maszyn, rzeczywiste zużycie, mapa zależności	kilka dni obserwacji
Rozmowa z dostawcą systemu	pisemne stanowisko o platformie i wersjach	zależy od producenta
Budowa klastra obok	Proxmox VE uruchomiony i sprawdzony na maszynie testowej	jeden do dwóch dni
Harmonogram okien	lista maszyn z terminami i warunkiem powrotu	uzgadniany z Waszym handlem
Przygotowanie maszyn Windows	wgrane sterowniki urządzeń wirtualnych	przy okazji zwykłych prac
Pierwsze okno	jedna maszyna, ta najmniej krytyczna	kilka godzin

Kolejność w ostatnim wierszu jest celowa. Pierwsza idzie maszyna, której zatrzymanie nikogo nie boli, na przykład serwer testowy albo raportowy. Ona weryfikuje założenia lepiej niż jakikolwiek plan, a jej niepowodzenie kosztuje tylko czas inżyniera.

Dlaczego przenosimy po jednej maszynie

Bo tylko wtedy powrót jest realny. Przy przenoszeniu całego środowiska w jednym oknie decyzja o wycofaniu się zapada w chwili, w której połowa maszyn stoi już po nowej stronie, a druga połowa po starej, i wtedy nie ma dobrego wyjścia.

Przy jednej maszynie na okno obraz jest zawsze prosty. Maszyna albo pracuje na nowej platformie i przez pełny dzień nikt nie zgłasza problemów, albo wraca na stare środowisko, które przez cały czas stoi kompletne i tylko wygaszone. Decyzję podejmujemy najpóźniej dwie godziny przed końcem okna, co zapisujemy przy każdej pozycji harmonogramu.

Kosztem tego podejścia jest czas: migracja piętnastu maszyn rozkłada się na kilka tygodni zamiast na jeden weekend. W firmie, która ma wobec kogoś na zewnątrz termin liczony w godzinach, jest to koszt wart zapłacenia i tak go przedstawiamy zarządowi.

Co przenosimy najpierw, a co zostawiamy na koniec

Kolejność wynika z tego, ile kosztuje pomyłka przy każdej maszynie.

Na początek idą maszyny testowe, raportowe i archiwalne. Potem serwer wydruku i serwer plików bez katalogu wymiany. Potem drugi kontroler domeny, bo pierwszy zostaje wtedy nietknięty jako zabezpieczenie. Potem baza systemu magazynowego, w oknie dłuższym niż pozostałe.

Na końcu zawsze dwie maszyny: pierwszy kontroler domeny i serwer transferu do kontrahenta. Ta druga jest ostatnia nie dlatego, że jest najtrudniejsza, technicznie bywa najprostsza, tylko dlatego, że jej awaria widoczna jest poza Waszą firmą. Do jej okna podchodzimy z zapasem, mając za sobą doświadczenie z czternastu poprzednich maszyn tego samego środowiska.

Przy serwerze transferu dochodzi jeszcze jeden warunek, którego nie ma przy żadnej innej maszynie. Adres widziany z zewnątrz musi zostać ten sam, bo po drugiej stronie granicy figuruje on w konfiguracji partnera i w jego regułach zapory. Zmiana tego adresu oznacza zgłoszenie do działu informatycznego kontrahenta i czekanie, aż ktoś tam znajdzie czas, więc traktujemy go jak wartość nienaruszalną i planujemy okno tak, żeby nie było potrzeby jej dotykać.

Kiedy uznajemy migrację za zakończoną

Nie w dniu przeniesienia ostatniej maszyny. Odbiór następuje po pełnym tygodniu pracy całego środowiska na nowej platformie, obejmującym co najmniej jedno zamknięcie tygodnia i wszystkie regularne transfery. Dopiero wtedy zwalniamy stary sprzęt i dopiero wtedy wystawiamy protokół.

W tym tygodniu obserwujemy trzy rzeczy: czasy odpowiedzi systemu magazynowego porównane z pomiarem sprzed migracji, wyniki wszystkich zadań kopii oraz to, czy żaden transfer nie wyszedł później niż zwykle. Odchylenie w którymkolwiek z nich zamyka się poprawką, a nie zdaniem, że tak już zostanie.

Po odbiorze środowisko wchodzi w zwykłą opiekę opisaną przy administracji serwerami. Samą decyzję o platformie rozkłada na czynniki porównanie Proxmox i VMware, budowę środowiska od zera wirtualizacja serwerów, a kopie maszyn na nowej platformie serwer kopii Proxmox. Termin przeglądu ustalimy przez kontakt.

Treść sprawdzona i zaktualizowana: 14 sierpnia 2026