Administracja siecią

Jednorazowa praca ma datę końca i protokół odbioru: przychodzimy, ustawiamy, opisujemy, wystawiamy fakturę i sieć zostaje po Waszej stronie. Stała administracja nie ma daty końca, bo jej przedmiotem nie jest ustawienie, tylko czas: ktoś patrzy na urządzenia codziennie, prowadzi zmiany i pamięta, dlaczego reguła sprzed roku wygląda tak, a nie inaczej.

Praktyczny test wygląda tak. Jeśli potraficie wskazać osobę, która zauważy zerwany tunel do oddziału, zanim zgłosi go magazynier, praca jednorazowa wystarczy i zostaje Wam sam projekt do wykonania. Jeśli takiej osoby nie ma, kolejne wdrożenia będą tylko podnosiły poprzeczkę, bo dobrze zbudowana sieć bez opieki starzeje się tak samo jak zaniedbana, tylko wolniej.

Osobno stoi serwis awaryjny, czyli praca zaczynająca się od telefonu, że coś nie działa. Rozliczamy go od zdarzenia, więc bywa najdroższą formą opieki liczoną na rok i najgorszą do zaplanowania w budżecie. Firmy, które zaczynają od niego, zwykle po kilku takich telefonach przechodzą na umowę, bo sam rachunek pokazuje im, ile kosztuje brak nadzoru.

Cena urządzenia jest najmniej istotną z liczb w tej decyzji. Wybór producenta ustawia trzy rzeczy na lata: kto potrafi to obsłużyć, ile kosztuje licencja albo kontrakt wsparcia, i jak szybko da się postawić zamiennik po awarii. Sprzęt tańszy w zakupie bywa droższy w utrzymaniu, bo wymaga człowieka, który zna go na tyle dobrze, żeby nie popsuć sieci przy prostej zmianie.

W skrócie: Ubiquiti UniFi bierze się tam, gdzie sieć ma być prosta i widoczna w jednym panelu, a rozbudowę ma robić ktoś z firmy. MikroTik z systemem RouterOS bierze się tam, gdzie potrzebna jest elastyczność za rozsądne pieniądze i jest komu ją utrzymać. Cisco, klasyczne albo Meraki, proponujemy przy większych sieciach, wymaganiach dotyczących widoczności ruchu i przy oddziałach, które mają wyglądać tak samo w każdym mieście.

Konsekwencja pojawia się w rachunku dopiero w trzecim roku. Meraki i FortiGate wymagają licencji odnawianej cyklicznie, bez której przestają działać funkcje albo całe urządzenie. Klasyczny przełącznik Catalyst pracuje bez opłaty, ale odtworzenie jego ustawień po awarii wymaga kopii i kogoś, kto czyta konfigurację. Dlatego każdą ofertę zestawiamy w oknie trzech do pięciu lat, razem ze sprzętem, licencjami i pracą.

Zaczynamy od rozróżnienia warstw, bo objaw wygląda podobnie, a naprawa kosztuje inaczej. Warstwa fizyczna to tor od gniazda do panelu i o niej mówi pomiar miernikiem. Warstwa logiczna to podział ruchu, adresacja i reguły, i o niej mówi przegląd ustawień. Warstwa radiowa rządzi się jeszcze inaczej, bo zależy od ścian, regałów i sąsiadów, więc nie da się jej rozstrzygnąć przy biurku.

Prosta heurystyka. Jeśli problem siedzi w jednym pokoju albo na jednym gnieździe i nie przenosi się razem z laptopem, zaczynamy od pomiaru. Jeśli chodzi za użytkownikiem po całym budynku albo dotyczy jednej aplikacji wszędzie, zaczynamy od konfiguracji. Jeśli znika po przejściu na kabel, sprawa jest radiowa i rozstrzyga ją skan widma, a nie kolejny punkt dostępowy wieszany na wyczucie.

Czwarta warstwa, brzeg sieci, ma własne pytanie: nie „czy działa”, tylko „kto to widzi z zewnątrz”. Odpowiada na nie firewall i przegląd reguł, żaden pomiar tego nie pokaże. Samo położenie kabli, gniazd i szafy to już inwestycja z obmiarem, więc opisaliśmy ją w kategorii projektowanie IT, razem z projektem, który powstaje przed pierwszym wierceniem.

Awaria łącza jest jedynym rodzajem awarii, w której nie da się nic naprawić własnymi rękami, i dlatego boli najbardziej. Przy dwóch łączach od różnych operatorów ruch przechodzi na zapasowe sam, w kilkanaście sekund, i pierwsze zgłoszenie od użytkownika zwykle w ogóle nie powstaje. Przy jednym łączu firma stoi tak długo, jak długo trwa naprawa u dostawcy.

Rozmowę z operatorem prowadzimy my, o ile jesteśmy wpisani do umowy jako osoba techniczna. To jedna kartka do podpisania i najbardziej niedoceniany punkt całej opieki, bo bez niego infolinia rozmawia wyłącznie z osobą z faktury, zwykle z księgowości, a zgłoszenie zaczyna się od tłumaczenia, czym jest łącze zapasowe.

Druga część tej samej sprawy to pytanie, kto zauważy przerwę pierwszy. Bez nadzoru dowiadujecie się o niej od pracownika, czyli w godzinach pracy i po fakcie. Z monitoringiem urządzeń i łączy zdarzenie zapisuje się samo, z godziną i czasem trwania, więc po miesiącu widać, czy to był wypadek, czy stały problem po stronie dostawcy.