enova365, czyli polski system ERP firmy Soneta: moduły kupowane osobno, trzy sposoby obsługi wspólnego silnika, pulpity dla pracowników i rozszerzenia pisane w C#.
Na enova365 składają się cztery warstwy i rozdzielenie ich porządkuje większość rozmów o tym systemie. Pierwsza to baza danych na serwerze Microsoft SQL, w której leży wszystko. Druga to silnik napisany w .NET, wykonujący reguły podatkowe, płacowe i magazynowe. Trzecia to moduły, czyli obszary pracy kupowane osobno. Czwarta to sposób obsługi, przez który człowiek do tego zagląda.
Producentem jest Soneta, a kolejność nazw zdążyła się już odwrócić: dawny adres firmowy soneta.pl przekierowuje dziś na enova.pl, więc produkt przejął rolę szyldu.
Producent daje trzy sposoby pracy na tym samym zbiorze danych. Aplikacja instalowana na Windows to gęste okno z listami i skrótami klawiszowymi, przeznaczone dla kogoś, kto siedzi w programie osiem godzin dziennie. Wariant przeglądarkowy otwiera to samo w Chrome albo Edge, bez instalowania czegokolwiek na komputerze. Trzeci sposób to aplikacja na Androida oraz iOS.
Porównanie z nadwoziami nie jest ozdobnikiem, bo mówi, gdzie leży funkcja, a gdzie tylko jej obsługa. Silnik jest wspólny, więc lista płac wyjdzie tak samo bez względu na to, przez którą obudowę ktoś na nią patrzy. Kabiny są jednak różnie wyposażone i zakres czynności dostępnych w każdej z nich nie musi się pokrywać. Pytanie, czy konkretna operacja da się wykonać w przeglądarce, zadaje się przed wdrożeniem, bo po wdrożeniu odpowiedź bywa droga.
Podział na moduły odpowiada temu, czym firma faktycznie się zajmuje. Kadry i płace liczą wynagrodzenia oraz prowadzą dokumentację zatrudnienia. Handel obsługuje sprzedaż i magazyn, faktury stoją osobno dla firm, którym magazyn nie jest potrzebny. Księga podatkowa prowadzi ewidencję uproszczoną, księga handlowa pełne księgi, księga inwentarzowa środki trwałe. Dalej idą obszary węższe: CRM, obieg dokumentów, workflow, produkcja, projekty, serwis, flota, nieruchomości.
Obok modułów producent sprzedaje rozszerzenia dopinane do nich punktowo: delegacje służbowe, rozliczanie czasu pracy, windykacja, wirtualne rachunki bankowe, praca na wielu bazach. Osobną półkę zajmują integracje z tym, co dzieje się poza systemem: Krajowy System e-Faktur, e-Doręczenia, wymiana EDI, konektory do sklepów internetowych i firm kurierskich, podpis elektroniczny.
Osobnym pomysłem są pulpity samoobsługowe. Pracownik dostaje wąskie okno na własne dane: wniosek urlopowy, grafik, pasek wynagrodzenia, dokumenty kadrowe. Kierownik widzi to samo dla swojego zespołu i zatwierdza wnioski. Są też pulpity dla kontrahenta, dla przedstawiciela handlowego i dla klienta biura rachunkowego.
Sens tego rozwiązania jest rachunkowy. Osoba składająca dwa wnioski urlopowe rocznie nie potrzebuje pełnego dostępu do modułu kadrowego, a pulpit daje jej dokładnie tyle, ile trzeba, bez wciągania kadrowej w przepisywanie papierów.
Reguła nietypowa dla wielu programów tej klasy: kod dopisywany przez partnera albo przez firmę powstaje w C# i działa wewnątrz środowiska systemu, a nie jako zewnętrzny dodatek gadający z nim po sieci.
Konsekwencja jest dwustronna. Z jednej strony własna logika widzi te same obiekty co reszta programu, więc dopisanie nietypowego składnika wynagrodzenia albo własnego wydruku nie wymaga budowania równoległej aplikacji. Z drugiej strony ten kod staje się częścią instalacji i przy podniesieniu wersji ktoś musi go sprawdzić oraz przygotować pod nowe wydanie. Firma, która nie wie, ile rozszerzeń ma u siebie, nie umie oszacować kosztu żadnej aktualizacji.
Program do fakturowania czy prostej księgowości rozwiązuje jedno zadanie i kończy się tam, gdzie zaczyna się drugie. enova365 celuje w firmę, która ma naraz zatrudnienie, magazyn i księgi, a dane mają być wpisane raz. Z drugiej strony stoją systemy budowane dla grup kapitałowych z kilkunastoma spółkami i konsolidacją sprawozdań, gdzie samo wdrożenie trwa kwartały i angażuje zespół projektowy po stronie klienta.
Oferta wymienia trzy warianty funkcjonalne, srebrny, złoty i platynowy, a wybór między nimi zostawia partnerowi wdrożeniowemu. Zestawienia, co dokładnie leży w każdym z nich, na stronie producenta nie ma.
Praktyczny skutek dotyczy porównywania ofert. Dwie wyceny na ten sam zestaw modułów potrafią różnić się wariantem, a to zmienia zarówno cenę, jak i to, co partner będzie mógł później w systemie zmienić. Bez ustalenia wariantu porównanie jest pozorne. Drugie pytanie zadaje się o wydania zgodne z nowymi przepisami: prawo zmienia się co roku, a prawo do kolejnych wersji jest osobną pozycją obok samej licencji i wraca w każdym następnym roku.
Jednoosobowa działalność bez zatrudnienia i bez magazynu zapłaci głównie za naukę obsługi. Firma, która potrzebuje wyłącznie wystawiać faktury i wysyłać je klientom, dostanie to samo z prostszego narzędzia w krótszym czasie. Sens pojawia się wtedy, gdy jedna informacja jest dziś przepisywana ręcznie między trzema miejscami, a ktoś raz w miesiącu uzgadnia, które z nich kłamie.
Mogę Ci jakoś pomóc?
Koszt automatyzacji procesów w małej firmie to więcej niż cennik licencji — wdrożenie zawsze jest osobną pozycją. Sprawdź, ile kosztują plany Microsoftu, Google, AWS i polskich systemów ERP, jakie limity podnoszą rachunek i jakie obowiązki prawne trzeba doliczyć do budżetu.
Czytaj wpisKlikając „Akceptuję”, zgadzasz się na przechowywanie plików cookie przez UXU w celu poprawy działania strony, analizy i wsparcia działań marketingowych.